Inspiratie

InspiratieHoe vaak voel jij het?
Ik maar een paar keer. Wat zeg ik, een enkele keer… inspiratie.

Inmiddels ben ik 30. Dat lijkt heel wat, maar als ik naar mijn vader en moeder kijk, dan blijkt dat ik nog niet op de helft ben. Ik weet zeker dat ook zij inspiratie hebben gehad. Reken daar maar op. Die keer dat je iets overkomt. Die keer dat je weet dat je iets leert wat je in je leven verder brengt. Die keer dat je van binnen opspringt, omhoog veert en ergens voor gaat. Dát is inspiratie!

Toch moet je het, net als veel andere zaken, niet ingewikkelder maken dan nodig. Dat is nergens goed voor. Je weet het zelf, inspiratie, echte passie. Dat gebeurt en je kan het niet tegen gaan.

Ooit had ik kanker. Bizar. De woorden van de arts sprongen van zijn lippen op mijn ziekenhuisbed, ze krioelden over mij heen en probeerden me vast te grijpen. Het lukte niet. Ik voelde een schild van licht en kracht. Natuurlijk was ik ziek, doodziek. Na maanden van behandelingen was de kans dat ik zou leven zo klein geworden dat er gevreesd werd. Ik vreesde niet. Natuurlijk moeten medicijnen werken, maar je binnenste, je eigen ik kan sterker zijn dan je ziekte, ook als je toch dood zou gaan. Ik had inspiratie.

Één keer wilde ik fietsen. Fietsen op de Alpe d’Huez.  Niet één keer, maar zes keer op één dag die bult beklimmen. Ik deed het. Ik had inspiratie! Tien maanden zette ik alles opzij, studeren op een half pitje, mijn relatie naar het tweede plan, veel minder gezelligheid, veel meer discipline. Egoïsme achteraf  misschien… het koste toen geen enkele moeite.

Een paar jaar terug danste ik met een meisje. Ik woon nu met haar samen. Ik had inspiratie. Die avond voelde ik onze handen in elkaar schuiven. Ik voelde hoe onze lichamen tegen elkaar lachten, dat ik zin had om haar een zoen te geven. Nog nooit heb ik zo lang achter een vrouw aan gezeten. Als ze naar het andere eind van de wereld had gereisd, ook dan was ik haar gaan halen. Ik ben op haar!

Ooit wil ik een baby. Samen met mijn lief. Een baby, die later een kind wordt, een mensje. Een vrouw of vent. Een mens dat kan praten en lachen, dat kan toveren voor anderen. Een mens dat lief kan hebben omdat wij er liefde in stoppen. Een mens dat kan rennen en kan vliegen en dat klein kan zijn. Een mens met inspiratie.

Vanmorgen keek ik een documentaire. Een Engelse vent liep 8 marathons in 8 dagen om te ervaren hoe gezond hardlopen is. Een verhaal van meten en weten. Een ongeëvenaarde inspanning. Doorzettingsvermogen, kapotte voeten, afgepeigerd. Hardlopen is gezond: het geeft voldoening, zelfvertrouwen, hart en longen werken en pompen. Je leeft 7 jaar langer.

Volgend jaar loop ik in Amsterdam de hele marathon. Ik heb inspiratie.

Bookmark the permalink.

Comments are closed